Nefesinde hep o yağmur bulutları
Ruh ekimlerinde fırtınayla karıştı
Bu matemde yağmur ağıtlarla yağdı
Düşler ağladı, gülüşler ağladı
Varlığım yokluğunla bir oldu
Sonrası hep o kendi boşluğum
Büyüttüğüm adamlarla küçüldüm
Düşler ağladı, gülüşler ağladı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder