Parlamak gerekmekteydi !
Geceyi büyük bir bekleyiş sonrası geceyi geride bırakan Güneş gibi tanyeri ağırdığında...
Koşmak gerekmekteydi !
Yönünü bilmeden doğaya emanet...
Uçurumlar aşmalıydı ve önüne geleni sürüklemeliydi hayallerimizin ardından sürüklediğimiz hayal kırıklıklarımız gibi.
Ağlamak gerekmekteydi !
Bitişlerin ardından terk edilen aşklara fakat saygı da duymak gerekmekteydi misafir olacak yalnızlığa.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder