Mavide açar çiçeklerim..maviye boyarım ben de düşlerimi..

aşklarımla, saçlarıma aynı sıfatları ekledim..

kısacıklar..

oysa kısa bir ömürde uzun vadede yaşamayı düşledim kaçtığım her şeyi..

altı kalsın üstü de..

alt üst ettin beni gündüzlerde ve gecelerde..

gecelerce şehri izledim üşüyen ellerimdeki sıcak kahveyle..

griliği de donsun artık şehrin..

zaman kipleri ölü balıklara eklensin..

ve sen yine doğduğun şehirde doğurduğun acılarınla aynı yatağı paylaş..

suskun,

tahammülsüz

öylece kal kollarında ona ait olduğunu sanan adamların..

kırgın,

sarılmayı özlerken sarsılmalarından yorulan

ve sanrılarında kendini bulan

saldırgan bir kalbin var artık senin..

biraz sonra ağlayacak bu gülümseyen gözler..

mutlulukların kalıcı olmadığını baştan beri bilirdi zaten..

mutlu sonlara ağlayacak kadar küçüldüm üstelik..

kalma,

sen de git benden..