Gizli özneler bırakıp tüm yaşanmışlığımın ardından, dönüşü olmayan yollara sapmak istiyorum mübalâğaya uğramış günahlar gibi.
Sahil kenarlarında bırakılan çöpler gibi hissediyorum kendimi, kullanılmış, atılmış ve eskitilmiş; kaldırıp atacak bir çevreciyi beklemekteyim.
Ne sarhoşluk transları arzular bedenim ucuz biralar ne de nefes almakta güçlük çeken ciğerlerime karbon monoksitten buharlar göndermeye niyetim var.
Ey Tanrım oralarda bir yerdesin biliyorum. Benim için yazdığın senaryoları merakla bekliyorum. Ben tükenmişliğe yaklaşmışken, sen pes etmiyorsun devamını getirmekten hayatımın ucuz haftalık dizilerin senaristleri gibi. Tanrı’nın gücünden kasıt bu olsa gerek. Senden ne isteyecek bir şey bulamıyorum. Ama umut ediyorum bunun son terk edilişim olmasını. Cezam bitmiş olsun artık.