Ruthian: Hadi Ate artık acele et kahven soğuyor! Sana kaç defa daha söyleyeceğim yalnız kahvaltı etmekten hoşlanmadığımı?
Ate: Sorun da bu ya! Sen hep sana eşlik edecek birini istedin. Kim olduğunun pekte bir önemi yoktu. Ben şimdi gidiyorum. Caddeden geçenlerden birini çevir kendine ve unutma ki caddeye adım attığımda ben de o herhangi bir insandan biri olucam.
Tanrının işine bak! Bana verdiğin değeri bundan daha iyi açıklayan bi durum olamazdı sanırım.
Ruthian: Sen de defol onlar gibi Ate! Defol!
Ate: Biliyor musun Ruthian? Elindeki kahveyle çok benzeşiyoruz. Ben senden soğuyorum. O da elinde soğuyor. İkimizde senden soğuyoruz. Nasıl dayanabilirdik ki sana..
Ruthian: Seni acele et diye uyarmıştım ama hala burdasın!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder